Μαθήματα 2018

Όλα τα Σεμινάρια της AcuScience για το 2018, αλλά και παλιότερα σεμιναρια...

Θέματα Εκπάιδευσης

Τα θέματα της εκπάιδευσης των σεμιναρίων καθώς και όλη η ύλη των σεμιναρίων...

Καθηγητές

Όλοι οι διακεκριμένοι καθηγητές παραδίδουν μαθήματα για την AcuScience...

Video Lessons

Πάρτε μια μικρή γεύση απο τα σεμινάρια μας μέσα απο videos, παρουσιάσεις και pdfs...

Μαρτυρίες Μαθητών

  • Με την παρακολούθηση των μαθημάτων βελονισμού του Διεθνούς Μετεκπαιδευτικού Κέντρου Βελονισμού AcuScience και με τις γνώσεις που αποκτήθηκαν, άνοιξε ένας καινούριος δρόμος που οδηγεί στην πιο ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας των ανθρώπων, αρκεί να είμαστε καλοί οδοιπόροι και το «σακίδιο» των γνώσεών μας να είναι πάντα ανοικτό στις νεότερες εξελίξεις.
  • Ευχαριστώ τον κο Καράβη και την ομάδα των συναδέλφων του, που διδάσκοντάς μου τον Βιοϊατρικό Βελονισμό μου παρέδωσαν ένα συμπληρωματικό και πιο αποτελεσματικό θεραπευτικό όπλο, από την γνωστή σε όλους μας φαρμακολογική αντιμετώπιση, σε μια ειδικότητα της Γενικής Ιατρικής που καθημερινά έχω την δυνατότητα να έρχομαι αντιμέτωπος με πληθώρα ασθενών και ασθενειών

Acuscience

Το Διεθνές Μετεκπαιδευτικό Κέντρο Βελονισμού AcuScience είναι ένα πρότυπο κέντρο οργάνωσης και εκτέλεσης Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής, Ιατρικού Βελονισμού και ωτοβελονισμού.

Απόφοιτοι του κέντρου

Οι Απόφοιτοι του Κέντρου μας.

Εικαστική Τέχνη

Τέχνη & Βελονισμός απο το Κέντρο μας.

Ο Χώρος μας

Φωτογραφίες απο τον Χώρο μας.
According to American College of Reumatology definition in 1990 (and the latest revision of 2010), fibromyalgia is a clinical, “chronic pain syndrome” mainly characterized  by the presence of widespread and diffuse pain (as the core symptom), that is usually associated with fatigue (more than 90% of patients), morning stiffness, nonrestorative sleep (more than 75% of patients), cognitive dysfunction (fibrofog or brainfog, Glass, 2010), mood disorder (up to 75% of patients) and other somatic complains (IBS, muscular soreness, muscle cramps, Reynaud’s phenomenon, headaches etc). Currently, this syndrome is affecting between 2-4% of population (women 3,7%, Men 0,5%, Denmark 0,7%, Norwegian 10,5%) (McBeth J et al, 2007).  There is strong comorbidity between FM and Chronic Fatigue Syndrome (CFS). These syndromes are considered separate but related disorders, sharing the fatigue (but also unrefreshing sleep, widespread muscle pain and weakness, sore throat, headaches etc) as a common symptom. Fatigue is also the most common symptom of fibromyalgia, second only to the muscle pain and diffuse body aches.
The cause of fibromyalgia is unknown, but some evidence exists about genetic predisposition, HPA and SAM axis dysfunction, DNIC dysfunction, hormonal imbalance etc. Psychoneurobiological dysfunctions are also discussed.
At the 1990’s, the original concept of fibromyalgia was entirely focused on the presence of pain and tender points at specific locations (18 points symmetrically located at both sites of the body). Tender points “were synonymous with fibromyalgia” (Mary-Ann Fitzcharles et al, 2013). Not anymore. American College of Rheumatology (2010) and Canadian Fibromyalgia Guidelines (2012) agreed that the presence of tender points is not of great value and fibromyalgia can be positively diagnosed as a “polysymptomatic distress syndrome” characterized of chronic widespread pain and associated symptoms. Today, due to lack of signs of peripheral inflammation (localize lesions, joint or tissue damage, muscle pathology), we are focus on pain-related and cognitive symptomatology. 
Indeed, many researchers tried to investigate the central component of the disease using fMRI technology in order to localize and describe specific brain areas that are involved in processing of pain signals (Mercado et al, 2013). There are evidence that pain processing abnormalities could be a) due to specific defect in pain matrix (excitatory neurotransmitters, increase of NMDA, AMPA population), and b) close related to the dysfunction of descending opioid and non-opioid pain-inhibitory system (serotonine – norepinephrine – opioidergic pathway). Neuroimaging investigations have found a) abnormal activity within prefrontal and parietal regions (working memory, demanding tasks, control and execution), b) both morphological and functional brain anomalies related to widespread and diffuse pain (fronto-cingulated regions) and c) cognitive symptoms. Many of them support the idea that FM is a real “pain amplification syndrome” characterized of multiple changes into the brain.
Research on peripheral nervous system involvement was less advanced. But recently, a reduction in dermal unmyelinated nerve fibers bundles was found in skin samples of FM patients compared with patients with depression or health controls. This finding supports the hypothesis of impaired small fiber function, towards a neuropathic nature of pain in FM patients (a peripheral, small fiber polyneuropathy) (Nurcan U et al, Brain 2013). A parallel study from US (Oaklander Anne Louise, Pain 2013) also announced that some patients labeled as fibromyalgia had unrecognized small fiber polyneuropathy that was confirmed with distal-leg neurodiagnostic skin biopsies. These results demonstrate that 50% of FM patients may have a “small fiber polyneuropathy” as the main reason for their pains. 
So, the debate between clinicians and researchers regarding the etiological importance of peripheral and central sensitization signs (hyperalgesia, allodynia, hyperpathia, brainfog)   is still open.   
In the present round table we will describe all the above mentioned basic data, in addition with the local, segmental and systemic acupoints that are related with fibromyalgia and chronic fatigue syndrome treatment.  Furthermore we’ll talk about different acupuncture techniques (electroacupuncture, minimal acupuncture, auricular acupuncture etc) and how we’ll choose the appropriate technique according to patient’s history and symptoms. In addition, symptomatic points and points according to TCM etiology of FM/CFS will be analyzed.  
 
Miltiades  Y. Karavis, MD, FICAE, physiatrist
President of Hellenic Medical Acupuncture Society 
 
Bibliography
•Francisco Mercado, Paloma Barjola, Marisa Fernandez Sanchez, Virginia Guerra, Francisco Gomez-Esquer. Brain Function in fibromyalgia: Altered Pain Processing and Cognitive Dysfunction, Madrid, Spain, 2013.
•Glass JM, Cognitive dysfunction in fibromyalgia syndrome. Journal of Musculoskeletal Pain, 2010,  18 (4), 367-372.
•Mary-Ann Fitzcharles MB, Peter A, Ste-Marie BA, Pereira MD, Fibromyalgia:evolving concepts over the past 2 decades, CMAJ, 2013.  
•Nurcan Uceyler, Daniel Zeller, Ann-Kathrin Kahn, Susanne Kewenig, Sarah Kittel-sxhneider, annina Schmid, Jordi Casanova-molla, Karlheinz Reiners, Claudia Sommer. Small fiber pathology in patiens with fibromyalgia syndrome, Brain 2013:136; 1857-1867.
•Wolfe F, Clauw DJ, Fitzcharles M-A et al. The American College of Reumatology Preliminary Diagnostic Criteria for Fibromyalgia and Measurement of Symptom Severity. Arthritis Care Res (Hoboken) 2010;62:600-10.
•Wolfe F, Smythe HA, Yunus MB et al. The American College of Reumatology 1990 Criteria for Classification of Fibromyalgia. Report of the Multicenter Criteria committee. Arthritis Rheum 1990;33:160-72.

Η σωματική επαφή είναι ζωτικής σημασίας για την εμπειρία μας με τον έξω κόσμο. Καθορίζει την ύπαρξη μας. Οριοθετεί το σώμα μας σε σχέση με αντικείμενα που μας περιβάλλουν. Καθορίζει ένα μέρος των ανθρώπινων σχέσεων και της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ακόμη και πριν την γέννηση, πριν αναπτυχθεί η ακοή, η όσφρηση και η όραση, η αίσθηση του αγγίγματος, δηλαδή η ήπια πίεση και η αφή (περίπου από τη 12η εβδομάδα της κύησης) είναι παρούσες. Έρευνες σε μωρά, που μεγάλωσαν σε ορφανοτροφεία (επαρκής σίτιση και στέγη, αλλά ελλιπής προσωπική επαφή, χάδια και μητρική φροντίδα), έδειξαν ότι αυτά είχαν φτωχή κοινωνικοποίηση. Τελευταία στοιχεία δείχνουν προς έναν νέο νευροβιολογικό μηχανισμό, που ενοποιεί όλα τα προηγούμενα και σχετίζεται με την αισθητικότητα και μάλιστα, με τη δραστηριότητα μιας ειδικής κατηγορίας ινών αγωγής της επιπολής αισθητικότητας, τις C απτικές ίνες. Το εύρος των ερευνών που αφορούν τη δράση των C απτικών ινών εκτείνεται από τη νευροφυσιολογία του πόνου και της αλλοδυνίας, μέχρι την κοινωνική ανάπτυξη, τη στοργή, τη συμβίωση και την κοινωνικοποίηση ενός ατόμου. Αυτό θα είναι το αντικείμενο της παρούσας κεντρικής ομιλίας.

Οι C περιφερικές νευρικές ίνες είναι μια υποκατηγορία αισθητικών νευρικών ινών,  που, συνδεδεμένες με ειδικούς αισθητικούς υποδοχείς, εξυπηρετούν δύο διαφορετικούς τύπους ερεθισμάτων: τον πόνο και τη θερμοκρασία. Η διακριτική αφή και η ήπια πίεση άγεται με διαφορετικού τύπου ίνες, τις Αβ περιφερικές νευρικές ίνες μεγάλης διαμέτρου, οι οποίες είναι εμμύελες και συνδέονται με χαμηλής ουδού μηχανουποδοχείς. Γνωρίζαμε λοιπόν ότι οι βραδείας αγωγής ίνες άγουν τον πόνο (C ίνες), οι γρήγορες ίνες τα μη βλαπτικά αισθητικά ερεθίσματα (Αβ ίνες).  

Σχεδόν κανείς δεν πίστευε τη δεκαετία του ‘90 ότι τα επόμενα χρόνια έρευνες θα έδειχναν την ύπαρξη βραδείας αγωγιμότητας C νευρικών ινών, που εξυπηρετούν απτικά ερεθίσματα (ήπια αφή, θωπεία). Αυτού του τύπου οι νευρικές ίνες, πρωτόγονες και φυλογενετικά παλαιότερες, είχαν αναγνωριστεί μόνο σε τριχωτά μέρη του σώματος άλλων θηλαστικών, πλην του ανθρώπου.

Για πρώτη φορά, το 1999 (Vallboetal), μικρονευρογραφικές καταγραφές βεβαίωσαν και στον άνθρωπο την ύπαρξη αυτής της ειδικής υποκατηγορίας C ινών (C-LTMRs), οι οποίες ονομάσθηκαν C απτικές ίνες (CTactile ή απλά CT) ή C απτικές προσαγωγές ίνες (CTafferents). Η ταχύτητα αγωγής των ινών αυτών είναι μικρή (0,6 – 1,3 m/sec), απαντούν σε βύθιο πόνο, αλλαγή θερμοκρασίας και ευχάριστο άγγιγμα (θωπεία). Είναι εξειδικευμένες να ενεργοποιούνται όταν ένα απαλό άγγιγμα κινείται στο δέρμα με ταχύτητα 4-5 cm/sec. Η νευρική οδός ενεργοποίησης καταλήγει στον οπίσθιο φλοιό της νήσου (στον μεταιχμιακό λοβό), όπου γίνεται η επεξεργασία των σημάτων (και όχι στον σωματαισθητικό φλοιό), γεγονός που καταδεικνύει τη σχέση των ινών αυτών  με  συναισθηματικές – συγκινησιακές καταστάσεις και όχι αμιγώς με αισθητικότητα. Σήμερα, υπάρχουν συγκλίνοντα στοιχεία που δείχνουν ότι οι συναισθηματικές / συγκινησιακές πτυχές της θωπείας εξυπηρετούνται από αυτή την ειδική υποκατηγορία νευρικών ινών, τις C απτικές ίνες (Ctactilefibers).

Ηλεκτροφυσιολογικές καταγραφές, ψυχοφυσικές μελέτες σε απονευρωμένες σωματικές περιοχές και απεικονιστικές μελέτες, όλα δείχνουν ότι οι C απτικές ίνες σηματοδοτούν το ευχάριστο άγγιγμα, στέλνουν δηλαδή σήματα ευχαρίστησης στον εγκέφαλο και αποτελούν ένα σημαντικό θεμέλιο που πάνω σε αυτό στηρίζεται η προσωπική ευχαρίστηση (δέρμα σε δέρμα επαφή) και η κοινωνική συμπεριφορά (socialtouch). Θεραπευτικές τεχνικές (massage, θεραπευτική μάλαξη, Siatsu, Reiki) αλλά και η απλή επάλειψη μιας γέλης, κρέμας, αλοιφής ή γαλακτώματος στο δέρμα, είναι πιθανό να κινητοποιούν αυτή την οδό. 

Τα τελευταία χρόνια η έρευνα εστιάζεται και στα αναλγητικά αποτελέσματα, αναστολή, δηλαδή, των βλαπταισθητικών ερεθισμάτων (βλαπτικό θερμό) σε νωτιαίο επίπεδο, που προκαλείται μετά από διέγερση των C απτικών ινών.     

Αυτό το στοιχείο θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες, πιο στοχευμένες θεραπείες ασθενών με νευροπαθητικό πόνο. Στον νευροπαθητικό πόνο, έχουμε κλινικά μια ειδική κατάσταση πόνου στην οποία παρατηρείται αυξημένη αντίδραση (υπεραλγησία) μετά από ερέθισμα ελαφράς αφής (άγγιγμα), κατάσταση αντίθετη από αυτή που περιγράψαμε (μείωση του άλγους μέσω απτικών ερεθισμάτων). Ίσως στο μέλλον να θεωρούμε ότι, η αισθητική αλλοδυνία οφείλεται σε διαταραγμένη επεξεργασία των ερεθισμάτων που μεταφέρονται από τις C απτικές ίνες, απώλεια, δηλαδή, της φυσιολογικής αναλγητικής δράσης που συνοδεύει την διέγερση των C απτικών ινών και επομένως απώλεια του αναλγητικού τους ρόλου.

Μ. Καράβης, φυσίατρος

Επαναλαμβανόμενα σωματικά βλαπτικά ερεθίσματα οδηγούν σε εξοικείωση (μειωμένη απάντηση) ή ευαισθητοποίηση (αυξημένη απάντηση) νευρώνες που εξυπηρετούν τη συγκεκριμένη σωματική περιοχή. Αυτή είναι η απλούστερη μορφή πλαστικότητας (αλλαγής) που γνωρίζουμε ότι συντελείται στο νευρικό σύστημα σαν αποτέλεσμα ερεθισμάτων από το περιβάλλον. Η χρήσιμη πληροφορία για τον κλινικό ιατρό είναι η ακόλουθη: μια επαναλαμβανόμενη ή διατηρούμενη επί μακρόν βλαπτική περιφερική διέγερση (π.χ. χρόνια φλεγμονή) θα προκαλέσει παρατεταμένη και έντονη δραστηριότητα των νευρώνων του οπισθίου κέρατος του νωτιαίου μυελού (αισθητικό κέρας), επομένως χρόνιο πόνο και υπεραλγησία / αλλοδυνία (κεντρική ευαισθητοποίηση).

Η μακράς διάρκειας δυναμοποίηση των νευρώνων μιας σύναψης είναι ένα κυτταρικό φαινόμενο που μελετήθηκε λεπτομερώς τα τελευταία χρόνια και που διερευνά τη συναπτική νευρο-πλαστικότητα. Η νευροπλαστικότητα (activitydependentsynapticplasticity) και η ακολουθούμενη κεντρική ευαισθητοποίηση έχουν στη βάση τους ένα χημικό, ηλεκτροφυσιολογικό και φαρμακολογικό υπόστρωμα.  Ορίζεται ως η μακράς διαρκείας, αναστρέψιμη (καθ’ ολοκληρίαν ή σε κάποιον βαθμό) ή μη αναστρέψιμη δυναμοποίηση (αύξηση) της συναπτικής ισχύος.

Διακρίνονται τουλάχιστον δύο διαφορετικά στάδια δυναμοποίησης, ανάλογα με τη διάρκεια ερεθισμού των συνάψεων των νευρώνων που εμπλέκονται σε ένα νευρικό κύκλωμα. Η πρώιμη, βραχυπρόθεσμη φάση είναι ανεξάρτητη από πρωτεϊνική σύνθεση και διαρκεί μέχρι και τρεις ώρες. Συνήθως, η βραχυπρόθεσμη δυναμοποίηση της συναπτικής ισχύος ενός νευρωνικού δικτύου διαρκεί λιγότερο από μισή ώρα. Έχει σχέση με τη βραχυπρόθεσμη μνήμη / μάθηση και με γεγονότα που δεν θα καταγραφούν ποτέ επακριβώς σε νευρωνικά κυκλώματα. Η δεύτερη, βραδεία φάση, περιλαμβάνει τη σύνθεση εξειδικευμένων πρωτεϊνών που αλλάζουν ουσιαστικά και παρατεταμένα τη χημική συμπεριφορά της σύναψης. Οι αλλαγές διαρκούν από τρεις ώρες, μέχρι όλη τη διάρκεια ζωής ενός νευρωνικού δικτύου (και επομένως του εγκεφάλου ενός ζώου). Η φάση αυτή χαρακτηρίζεται από πολύ συγκεκριμένες, ισόβιες δομικές αλλαγές στις συνάψεις (ποτέ δεν ξεχνάμε τον τρόπο που κάνουμε ποδήλατο ή που κολυμπάμε). Η επιδεξιότητα μιας δραστηριότητας είναι και ποιοτικό και ποσοτικό μέγεθος για τον εγκέφαλο και σχετίζεται με την έννοια της συναπτικής ισχύος ενός νευρωνικού κυκλώματος. Η συναπτική ισχύς είναι το μέγεθος της μετα-συναπτικής απόκρισης (δηλαδή το μετα-συναπτικό δυναμικό ή το μετα-συναπτικό ρεύμα) που έπεται ενός προ-συναπτικού δυναμικού δράσης. Αύξηση της συναπτικής ισχύος σημαίνει ενισχυμένη απελευθέρωση του νευροδιαβιβαστή (ή των νευροδιαβιβαστών της συγκεκριμένης σύναψης) και ισχυρότερη επίδραση στον μετασυναπτικό νευρώνα. Οι συνάψεις στον ιππόκαμπο είναι το πρωταρχικό μοντέλο για τη μάθηση και τη μνήμη και είναι οι πρώτες στις οποίες μελετήθηκε η δυναμοποίηση (η ισχυροποίηση δηλαδή) μιας σύναψης. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η μακράς διάρκειας δυναμοποίηση σχετίζεται με την συνολική επεξεργασία των σημάτων του πόνου (μετατροπή, μεταγωγή, μεταβίβαση, ρύθμιση και αντίληψη).

Η ευαισθησία, λοιπόν, συγκεκριμένων νευρωνικών κυκλωμάτων, ευαισθησία που σχετίζεται με τη δυναμοποίηση των συνάψεων των κυκλωμάτων αυτών, ονομάζεται κεντρική ευαισθητοποίηση. Έτσι, με τον όρο αυτό περιγράφουμε όλες τις αλλαγές που επισυμβαίνουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και οδηγούν σε ενισχυμένη ανταπόκριση των αλγαισθητικών νευρώνων του κεντρικού νευρικού συστήματος, με συνέπεια αυξημένη αντίληψη του πόνου εκ μέρους του ασθενούς. Το φαινόμενο της κεντρικής ευαισθητοποίησης είναι συνυφασμένο με ειδικά κλινικά χαρακτηριστικά, όπως η υπεραλγησία, η υπερπάθεια και η αλλοδυνία, που παρατηρούνται σε ασθενείς μετά από οξεία επαναλαμβανόμενη ή χρόνια φλεγμονή, τραύμα (π.χ. Whiplash) ή νευροπάθεια. Συγκεκριμένες κλίμακες περιγράφουν τον βαθμό κεντρικής ευαισθητοποίησης (paindetect, DN4, EQ-5D, NeuropathicPainScale κλπ). Στη μελέτη ασθενών με χρόνιο πόνο, η μακράς διάρκειας δυναμοποίηση αφορά τις χημειο-ευαίσθητες C αισθητικές νευρικές ίνες της επιφανειακής στοιβάδας του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού και συγκεκριμένα τους ΝΚ1 υποδοχείς για την νευροδιαβιβαστική ουσία P. Αυτό το γνωρίζουμε διότι κατά τη καταστροφή των ΝΚ 1 υποδοχέων της συγκεκριμένης στιβάδας (μετά από χορήγηση τοξίνης) καταργείται η υπεραλγησία που παρατηρείται μετά από φλεγμονή ή/και νευροπάθεια, χωρίς να επηρεάζεται η ανταπόκριση του ζώου στον οξύ πόνο.

Στο παρόν κλινικό φροντιστήριο, στην εισαγωγική ομιλία, θα ασχοληθούμε με τους νευροφυσιολογικούς μηχανισμούς της κεντρικής ευαισθητοποίησης, ενός βιολογικού φαινομένου που συνοδεύει τον χρόνιο πόνο. 

Μ. Καράβης, φυσίατρος

Karavis Miltiades, MD, FICAE, med.Ac.
Consultant in Physical Medicine and Rehabilitation (PRM physician)
President of Hellenic Medical Acupuncture Association
Director of Acupuncture Department, Filoktitis Medical Rehabilitation Center

    According to National Stroke Associations, USA, stroke is one of the leading causes of long term adult disability, affecting 800.000 adults each year in US. Worldwide, 33 million people suffer from stroke (prevalence 2010) and is the second leading cause of death (11,13% of all deaths) above the age of 60 years. It is the leading cause of disability. Most stroke survivors will live with residual impairments that will diminish independence and quality of life. That is why the most important phase of recovery is rehabilitation. Rehabilitation of stroke survivors actually start in the hospital, as soon as possible, usually when patient’s vital signs are stable, within 3-5 days from the event. Acute and sub-acute rehabilitation units provide individualized inpatient programs. The long term goals are to improve function and relearn skills that are lost due to stroke. Despite the standard recovery methods available, no two identical recovery results can be obtained for patients who survived a cerebrovascular accident (CVA). Beside the conventional rehabilitation program, in our center we offer also acupuncture, electroacupuncture and scalp acupuncture, according to rehabilitation phase and goals.


    There are many issues that make it difficult to conduct a research in order to investigate the efficiency and effectiveness of acupuncture on post-stroke rehabilitation. Series of clinical researches in recent years have shown that acupuncture, as an ancient technique of peripheral sensory stimulation, regulates cerebral microcirculation, cerebral hemodynamics, brain metabolism, focal neuronal activity and function of specific brain regions. It seems that acupuncture enhances the capacity of adult brain to replace, in a quicker way, some of the lost neurons after stroke injury, promoting proliferation, migration and differentiation of neural stem cells. Animal studies (CMAO model) support also the hypothesis that acupuncture, as a form of sensory stimulation (sensory-dependent neural plasticity), inhibits post-ischemic inflammation, reduces peri-lessional edema, promotes neurogenesis and angiogenesis through the increase of neurotrophine and BDGF concentration. Clinically, there are some reports (small sampled, low quality studies) and reviews showing that acupuncture improves motor function and balance, upper and lower limb spasticity, self-care ability and quality of life. Furthermore, acupuncture is claimed to be effective in insomnia, anxiety and post-stroke depression. Finally, some acupuncture points show a specificity on cognitive function (memory, attention, concentration, vocational ability) and their use are considered of great importance on stroke rehabilitation. These are the reasons why we decided to include acupuncture as a commonly used technique in our stroke rehabilitation unit, at Filoktitis Rehabilitation center in Athens.


    Given the former, in Filoktitis Rehabilitation Centre, Athens-Greece, we conducted (starting from 2011) a preliminary study regarding the effect of TCM acupuncture and electro-acupuncture, on short and long term outcome, in a cohort of 160 patients (86 men (54%) and 74 women (46%), mean age±SD 41.1 ± 16.6 years). The main objective of this preliminary study was to assess the effect of an additional (acupuncture) intervention, in parallel with a routine stroke pharmacological treatment and rehabilitation program, in a sample of subjects with a wide spectrum of neurological conditions, but especially on stroke patients. Based on data provided by our experience and the present preliminary study, we aim to assess the effect of electro-acupuncture, TCM acupuncture or a combination of both on a bigger cohort of patients and their short and long term outcomes. The main objectives of this study were the assessment of treatment strategies concerning plasticity of the nervous system, amendment of rehabilitation and improvement of short and long term functional and physical outcomes.


    The design of the present research project (The Filoktitis Research Project) is multidimensional. Basically in order to evaluate baseline characteristics and treatment outcomes in evidence based medicine, we had to use valid and reliable tools. The majority of the scales and questionnaires used in rehabilitation medicine are not validated in Greek language for Greek speaking patients, assessors and clinicians. One of our objectives is to formally translate, adapt and validate key scales and questionnaires in Greek language such as, UK FIM+FAM and modified Ashworth Scale. Furthermore, we aim to assess the test-retest reliability of the scales by examining the inter-rater and intra-rater reliability. Finally, in a randomized-controlled design we aim to evaluate the effect of TCM (combined or not with electro-acupuncture) in big cohort of patients in our rehabilitation Centre.


    In the present topic we will review the latest data about neural plasticity and neurogenesis in adult brain, animal models and animal studies that confirm experience-based rehabilitation techniques. Finally we will present in detail the most important acupuncture points, TCM techniques and electroacupuncture parameters that we use in our inpatient and outpatient facility. Furthermore, we will share with you the challenges and problems we face in our daily routine by using acupuncture in stroke survivors.